Boem

Het zou mij verbazen als een van de dagen

de jonge kalveren fris gras konden grazen. 

De winter neemt de overhand

en bedekt elke strohalm moed

onder een grote, kille hoed. 

Het jonge grut stoort er zich niet aan

en gaat verder op de ingeslagen weg. 

Dan boem-paukeslag-patat,

slaat het glibberige noodlot

met zijn afgevallen bladeren,

de jeugdige overmoed plat. 

Kunnen wij dat afspreken?

Dierbare gelovigen,

Dit is een afspraak met de geschiedenis.  De geschiedenis van het kapitalisme in zijn woekerende, onbeheersbare en dus ondemocratische vorm.  Laten we dàt kapitalisme naar de geschiedenis verwijzen. Het is gebaseerd op afspraken en op uw geloof.  De afspraak dat een papieren blaadje waarde heeft, het geloof dat de cijfertjes op uw pc-bankingsite aangeven wat uw kapitaal is, uw vermogen.  Als wij dit geloof staken, deze afspraken in vraag stellen, dan wankelt ons hele systeem.  Wij hebben die macht, maar durven ze niet te gebruiken.  En waarom? 

Omdat we bang zijn, bang dat we samen met het kapitalistisch systeem zullen onderuitgaan.  Wij laten ons liever in slaap wiegen door onze welvaart, dan ons geloof in vraag te stellen.  Marx zei dat godsdienst opium is voor het volk.  Nu, hij vergiste zich.  Niet de godsdienst moet met de vinger gewezen worden, maar wel het geloof.  Het geloof in de almachtige vader, de multinationale en onbeheersbare kapitaalaccumulator.  Een god mag niet aan banden worden gelegd, is alwetend, de onbewogen beweger die ons allemaal op de been houdt.  En heeft die god het moeilijk dan wordt ons gevraagd nog meer geld te geven, op te draaien voor de putten die werden geslagen door een ongebreideld geloof en vertrouwen in de excessieve oppergod en zijn trawanten. 

Laten we onze god neerhalen en aan banden leggen. Laten we hem onderwerpen aan de parlementaire democratie, net zoals we dat de vorige eeuwen hebben gedaan met onze koningen en onze priesters.  De opperste almacht van onze goeroe, onze godheid is gebaseerd op een afspraak, waarom staat hij daar dan buiten?  Laten we hem opnemen in het contract en een nieuw contrat social uitdenken.  Een wereldwijd contrat social.  Laat ons beginnen in Europa en een voorbeeld zijn voor de wereld.  De politiek moet zich ontworstelen aan de almacht van zijn godheid en zichzelf als gelijkwaardige en kritische gesprekspartners opstellen. Als het kapitalisme niet naar ons wil luisteren, zich niet aan onze afspraken wil houden, dan moeten wij onze afspraak met hen opzeggen.  Een contract is gebaseerd op wederzijdse wilsovereenstemming.  En zo willen wij niet meer!  Kunnen wij dat afspreken?