De loopplank

De loopplank verbindt kant noch wal

ze ligt daar maar

zwaar en onverlegbaar in een plas.

De haven is verlaten.

Het is wachten.

Tot de lente komt

en de zon haar stralen

ment,

die de winter doen

bezwijken. 

Een barst in het ijs:

een plas,

geen plas,

een plank. 

Maar niet onaangetast. 

Teveel over-gelopen.